دارد . طول گل آذين آن 10 - 5 سانتىمتر است . ميوهء آن شفت ، نيم‌خشك با نوك پهن و كركدار و دانهء آن كمى تند و معطّر است . اين درختچه بومى سواحل مديترانه ، آسياى صغير ، سواحل سوريه ، مصر ، اردن و قفقاز مىباشد و در ايران نيز در استان خراسان و در مناطق استپى كرج ، در تفرش ، قم ، خرمشهر ، شهبازان ، بيشه ، كازرون ، صالح‌آباد و احتمالا در بلوچستان مىرويد . در كرج آن را فلفل گويند كه البته با فلفل سياه يا سفيد معمولى كه به عنوان ادويه در غذاها مصرف مىشود نبايد اشتباه شود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى در تمام قسمتهاى فلفل كوهى اسانس وجود دارد و در دانهء آن حدود 47 / 0 درصد مىباشد . ضمنا بررسىهاى اخير وجود مادهء هومو اورينتين « 1 » را در گياه تأييد مىنمايد [ S . G . I . M . P ] . خواص - كاربرد در هند از گياه براى معالجهء بيمارىهاى چشم و درد شكم استفاده مىشود . اشخاصى كه سرما خورده‌اند در آبى كه برگهاى فلفل كوهى در آن جوشيده شده استحمام مىكنند خيلى مفيد است . در بلوچستان دانه‌هاى آن را كه تلخ است در گى مىجوشانند و مخلوط را براى رفع كوليك به اسب مىدهند . ( گى درختچه نيمه‌انگلى است كه در شمال ايران آن را دارواش نامند و در تهران گى گفته مىشود و شرح آن در جلد سوم اين مجموعه آمده است ) . ميوهء دانهء درختچه پنج انگشت تند و كمى تلخ و بوى آن شبيه فلفل است و مقوى و اشتهاآور و بادشكن و مخدّر است . مصرف آن هيجانات جنسى را فرو مىنشاند و به همين علت نام آن را به فرانسوى و انگليسى درخت عصمت گويند . دم‌كردهء 10 گرم سرشاخه‌هاى گلدار گياه به عنوان بادشكن ، انرژىزا ، ضد تشنج ، ضد اختلالات عصبى و آرام‌كننده خورده مىشود . اثلق از نظر طبيعت طبق رأى حكماى طب سنتى گرم و خشك است و عده‌اى از حكما آن را سرد و خشك مىدانند . از نظر خواص معتقدند كه خوردن آن براى باز

--> ( 1 ) . Homo orientin